"Keun sina tibra." Gaang nu katincak réang, babarengan mawa ka tengah sagara.

Geus tilu poé ngadenge deui sora sapatuna, saprak kuring balik heula ka lembur sababaraha lila. Malah pas gigireun kamar, siga nu ngarandeg

Taman Kota. Pabeubeurang. Tilu urang anteng guntreng, tinggerendeng. Teu nolih sakurilingna. Tingcikikik. Tingcakakak. Ajrag-ajragan.

“Ulah hariwang, dipulangkeun deui. Salamet.” Pokna teteg. Ngarérét ka awéwé nu titadi diuk saméja méméh maranéhna datang. Ngajak indit.

"Lampuna," kuring ngarongkongkeun leungeun. Kep. Pigeulang aya nu nèwak, karasa ditarik. Awak doyong. Tep, paamprok. Ser.

Hadirin tingharuleng, sili-rérét. Nu karumasaan. Nu kaéraan. Nu kasieunan. Nu aluman-alimen. Gorolang sékrétaris macakeun

Kuring hareugeueun. Pamajikan ngalempréh, awakna rangkebong. “Barudak dititipkeun ka Uwana.” pokna neruskeun

Anggeuskeun heula, kakara ngomong," cengtéh, embung kaganggu. "Indungna deui. Budak kitu dianteur. Pamali.

Kaharti sotéh ayeuna. Nempo manéhna siga kuring baheula. Hésé nyaritakeunana. Manéhna kukurilingan, ajrét-ajrétan, gugulitikan.

Lalaunan manéhna tanggah bari ngarérét. Treup, pateuteup. Beungeutna sepa, panon molotot. Teu lila leungeunna ngaheurasan, tipepereket.

Téng, jam disada, sakali. Bet karasa keueung, teu kawas sasarina. Langsung bébérés. Panasaran, noong ka luar. Gebeg

Barasat, barasat. Cahya tebeh kulon tingbelesat. Barasat, tebeh wetan. Burinyay. Jelegur. Jelegur. Jebred. Sieng, sieng. Beledag.

Sajongjongan, Si Geplu nyérangkeun. Gajleng gajleng, ngudag. Gabrug, ngarontok. Plos, beurit ngageblos kana pager. Salamet

“Gandéng, geus peuting. Ngahariwangkeun batur!” cengtéh bari mencrong. Manéhna ngarérét, rada tanggah. Belengéh seuri,

Kerewek, nu balanja nyokot hayam. Digulang-gapér bari alak-ilik. Cos, dicolok bujurna. Nu dagang ngarénjag, terus colohok.

Kuring unggeuk. Haté ngalenyap ngadéngé sorana. “Ya Allah...” cenah bari mariksa tanda ‘na leungeun. Ukur manéhna nu apal.

Bus ka rohangan. Solongkrong nu nyampeurkeun. “Geuning terang nuju di dieu?” ceuk wanoja nu teu èlèh geulis. Pamajikan Kuring.

Teu kaharti. Pikasieuneun lebah manana. Unggal nu rék meuntas, kaciri rerengkogan. Boro atoh, rék aya batur. Kalah baralik deui.

Taman Kota. Tempat pangulinan nonoman, silih pageuhkeun rasa disaksian purnama jeung marakbakna lampu. Peuting ieu,

Digulang-gapér, dirugal-rigel kalah pabeulit. Bangkar. Euweuh nu jadi.